Wykład odbył się w ramach sesji gastroenterologicznej pod przewodnictwem prof. Grażyny Rydzewskiej-Wyszkowskiej podczas Konferencji Medycyna Nagrody Zaufania
Lecząc chorobę otyłościową analogami GLP-1, co obecnie jest coraz powszechniejszą praktyką, nierzadko zapominamy o działaniach niepożądanych, jakie mogą za sobą nieść. Bardzo ważny jest więc przede wszystkim wywiad z pacjentem. Niestety, pacjenci niektóre objawy ukrywają, uważają je za nieistotne lub mogą ich nawet nie wiązać ze stosowanymi analogami GLP-1. Gastrolog powinien być poinformowany, na co pacjent wcześniej chorował, czy objawy wynikające z terapii nie maskują już wcześniejszych schorzeń, czy je nasilają, a może pojawiły się objawy niezależnie.
Do objawów niepożądanych należą nudności, wymioty, niestrawność, wzdęcia, zaparcia, choroba refluksowa, zapalenie żołądka. Może dojść do dyspepsji czynnościowej, czyli zapalenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, co manifestuje się bólami w nadbrzuszu, uczuciem pełności, wczesną sytością. Może dojść do gastroparezy – przewlekłego zaburzenia motoryki żołądka, znacznego opóźnienia opróżniania żołądka (przy braku mechanicznych przesłanek), nudności, wymiotów, szybkiego uczucia sytości, wzdęć. Może pojawić się kamica żółciowa.
Na wszystkie te schorzenia mamy odpowiednie leki, a terapie są aktualizowane. Istnieją nowe schematy leczenia refluksu/kamicy; gastrolog po zebraniu dokładnego wywiadu będzie już wiedzieć, jakie leczenie zastosować – czy podać pacjentowi inhibitor pompy protonowej, czy np. kwas ursodeoksycholowy zmniejszający objawy kamicy. Chodzi o to, żeby tak dopasować lek i jego dawkę, aby zachowując działanie agonistów receptora GLP-1, zmniejszyć lub wyeliminować niepożądane objawy ze strony układu pokarmowego.
Pomocne w leczeniu chorób układu pokarmowego są prebiotyki, niedawno pojawiły się ich nowe generacje. Niezwykle obiecujące okazały się postbiotyki, które powstają w wyniku fermentacji prebiotyków przez bakterie probiotyczne. Wśród nich na uwagę zasługuje bakteria jelitowa Akkermansia muciniphila, która poprawia metabolizm, redukuje stany zapalne, zwiększa wrażliwość na insulinę, co skutkuje łatwiejszym odchudzaniem. Jako suplement może wspomagać utratę masy ciała bez objawów ubocznych.
Leczenie otyłości to leczenie interdyscyplinarne; szczególnie rola gastrologa jest tu bardzo istotna. Dobrze się stało, że do POZ-ów trafił raport „Chory na otyłość. Praktyczny poradnik dla lekarzy POZ”, który będzie systematycznie uzupełniany.
