Wykład odbył się w ramach sesji diabetologicznej pod przewodnictwem prof. Janusza Gumprechta podczas Konferencji Medycyna Nagrody Zaufania
Wprowadzenie systemów ciągłego monitorowania cukrzycy (CGM – Continuous Glucose Monitoring) to był ogromny przełom w leczeniu cukrzycy określany przez diabetologów jako rewolucja. Na glikemię ma wpływ ponad 40 czynników, dlatego zarządzanie cukrzycą tylko poprzez pomiary glukometrem nie dają pełnego obrazu, nie mówiąc o dyskomforcie dla chorego. Stąd niezbędna pomoc aparatów, w tym przypadku systemów CGM. Połączenie pompy insulinowej z systemem ciągłego monitorowania glikemii zapewnia najlepsze efekty leczenia. I nie chodzi tylko o monitorowanie oraz lepszą kontrolę choroby; systemy CGM pełnią o wiele większą rolę. Poza tym, że pomagają lepiej śledzić chorobę, to są narzędziem diagnostycznym, terapeutycznym, edukacyjnym, wspierają adherencję. Pomagają w zapobieganiu powikłaniom, zmniejszają ryzyko progresji przewlekłych powikłań. Dzięki nim możliwe staje się zmniejszenie liczby iniekcji/dawek insuliny, a niekiedy i rezygnacja z nich.
CGM to także lepsza współpraca pacjenta z lekarzem, co daje większą skuteczność terapii i poprawia jakość życia chorego. Jest to więc kluczowe narzędzie poprawiające bezpieczeństwo i jakość życia osób z cukrzycą. Pacjent mając świadomość, że panuje nad swoją chorobą, a w każdej chwili może zobaczyć, jak wygląda jego glikemia tu i teraz, będzie czuł się bezpiecznie.
Systemy CGM powinny być standardem w opiece diabetologicznej bez względu na liczbę wstrzyknięć. To narzędzie niezbędne do ograniczenia tak groźnych powikłań jak sercowo-naczyniowych, do ograniczenia hospitalizacji i śmiertelności, dlatego zabiegamy o rozszerzenie refundacji pomp zintegrowanych z systemami ciągłego monitorowania, które w Polsce obecnie refundowane są do 26. roku życia.
