Wykłady „Choroba otyłościowa w cukrzycy – nożem czy farmakologicznie?” oraz „Nowości w cukrzycy typu 1” odbyły się w ramach sesji diabetologicznej pod przewodnictwem prof. Janusza Gumprechta podczas Konferencji Medycyna Nagrody Zaufania
„Choroba otyłościowa w cukrzycy – nożem czy farmakologicznie?”
Z chorobą otyłościową współwystępuje ponad 200 innych chorób, a jedną z najczęstszych jest cukrzyca typu 2. Te dwie choroby pozostają w ścisłej korelacji ze sobą; 90 proc. osób chorujących na cukrzycę typu 2 ma co najmniej nadwagę. Im większa redukcja masy ciała, tym mniejsze ryzyko cukrzycy typu 2. Redukcja masy ciała o 5–10 proc. skutkuje wyraźną poprawą parametrów metabolicznych – glikemii, hemoglobiny glikowanej, ciśnienia tętniczego, cholesterolu i jego frakcji. Redukując wyjściową masę ciała o co najmniej 15–20 proc., uzyskujemy u pacjenta chorującego na otyłość remisję cukrzycy typu 2 nawet o 80 proc.
Leczenie choroby otyłościowej to jednak nie tylko redukcja masy ciała, to redukcja ryzyka wielu innych chorób – układu sercowo-naczyniowego, nerkowego, dlatego musi być to leczenie komplementarne.
W ostatnich latach obserwujemy fascynującą historię możliwości wykorzystywanych w terapii cukrzycy wychodzących daleko poza utratę wagi. Nastąpiła ogromna ewolucja terapii opartych o analogi GLP-1, które wykazują działanie protekcyjne na wiele narządów; już nie tylko na serce czy nerki, ale np. na wątrobę.
Komplementarne uzupełnianie terapii stało się możliwe dzięki nowym osiągnięciom nauki – i to się nadal dzieje. Terapie farmakologiczne to przyszłość, dlatego bariatria jako metoda chirurgiczna stosowana w najcięższych przypadkach choroby otyłościowej będzie wykorzystywana jedynie w nielicznych przypadkach.
„Nowości w cukrzycy typu 1”
Systemy automatycznego podawania insuliny umożliwiające dawkowanie insuliny samodzielnie przez algorytm, bez ingerencji użytkownika (tzw. pętle zamknięte) to nowość w leczeniu cukrzycy typu 1. Ale technologia jeszcze niejednym nas zaskoczy. Trwają prace nad genetycznie zmodyfikowanymi komórkami macierzystymi produkującymi insulinę, a także nad lekami immunomodulującymi opóźniającymi rozwój choroby oraz nad przeszczepami wysp trzustkowych. Wiele z tych prac jest już na etapie badań drugiej fazy.
